Łukaszku – skarbie, mój synku kochany chcę coś napisać do Ciebie. Lecz łzy me lecą na kartkę papieru - już nigdy nie zobaczę Ciebie. Śnieg wtedy prószył, zakrywał Twe ślady Twe serce przestało bić. Moje do dzisiaj bije – dlaczego ?! Dlaczego tak musi być ? Brakuje mi Ciebie na każdym kroku, w każdej sekundzie życia. Patrzę wciąż w niebo, wyglądam Ciebie i szukam Twego odbicia. Kocham i tęsknię, tęsknię i kocham i tak już na zawsze zostanie. Lecz w końcu przyjdzie ten czas upragniony gdy znowu będziemy razem. I tylko nadzieja – została mi ona, że przemieniłeś się w pięknego Anioła. Dzieli nas tylko czas Mama

---

Listy do Łukaszka

grudzień 2007

Kochany Łukaszku
Zbliżają się kolejne Święta Bożego Narodzenia bez Ciebie. Jak mam je przeżyć?
Zamykam oczy i sięgam pamięcią do świąt sprzed trzech, czterech lat.
Pamiętasz jak Kamilek był malutki, trzymałam go na rękach i przy wspólnie śpiewanych kolędach ubieraliśmy choinkę. Jak wspólnie pakowaliśmy prezenty i z pełną torbą jechaliśmy do babci i dziadziusia na uroczystą kolację wigilijną. Był wspaniały świąteczny nastrój, kolędy, życzenia, radość. Mikołaj w którego Ty już nie wierzyłeś, ale Twój brat strasznie przeżywał jego wizytę i pięknie śpiewał piosenki aby dostać prezent.
Teraz też będą życzenia, może ktoś z nas zanuci w zadumie kolędę, lecz nie będzie radości- - nie ma Ciebie.
Pamiętam Święta ubiegłoroczne – pierwsze bez Ciebie.
Chciałam wtedy zasnąć i nie obudzić się nigdy. Pamiętam jak po głowie chodziły mi myśli- -”Czy kogoś z nas zabraknie za rok?”. W te święta dziadziuś jest z Tobą, a my spotykamy się u cioci Eli.
Przy świątecznym stole z mojej jednej strony będzie Twój brat Kamilek, z drugiej zaś będzie miejsce dla Ciebie mój skarbie.
Marzę, abyś usiadł obok mnie, przytulił mnie tak bardzo mocno, abym choć troszkę mogła Ciebie poczuć i szepnął mi do ucha - "Mamo nie płacz – ja jestem".

Kocham Cie bardzo – Twoja Mamuśka